Emilia Kopff
(1845 - 1917)



Emilia Burzyńska (z domu Kopff). Córka Wiktora Kopffa i Józefy z Grabowskich Koppfowej. Urodzona w Krakowie w 1845r. Około 1865 r. wyszła za mąż za Piotra Burzyńskiego, prof. UJ. Była od niego 26 lat młodsza. W 1866 r. urodził się ich pierwszy syn Stanisław Ambroży. Drugie imię odziedziczył po dziadku Ambrożym Grabowskim – znanym księgarzu, wydawcy i miłośniku Krakowa. W trzy lata później urodził się ich młodszy syn Władysław Erazm. W 1877 r. Burzyńscy doczekali się trzeciego potomka, który na chrzcie otrzymał imię Marian. Niestety zmarł on w nie wyjaśnionych okolicznościach, w wieku niespełna roku.

Do 1873 r. Emilia Burzyńska wraz z rodziną mieszkała w Krakowie. W 1873 r. wszyscy przenieśli się na wieś, do niewielkiego majątku Czechówka niedaleko Zakliczyna. Po śmierci męża w 1879 r. Emilii pomagał w wychowaniu dzieci ojciec Wiktor Kopff, który był formalnym opiekunem małoletnich Stanisława i Władysława. Nie mogąc podołać obowiązkom wychowania dzieci i administrowania majątkiem, zdecydowała się sprzedać Czechówkę.

Równocześnie, za radą swojego brata Leona Kopffa, zdecydowała się kupić niewielki – wybudowany ok. 1880 r. - drewniany pensjonat, pod nazwą „Wisła” w Krynicy. Leon Kopff był wówczas naczelnym lekarzem uzdrowiska, i w znacznym stopniu pomagał Emilii w prowadzeniu pensjonatu.

Tak opisuje „Wisłę” Eleonora z Cerchów Gajzlerowa w swoich wspomnieniach:

"...popularny pensjonat Wisła – własność pani Emilii Burzyńskiej ,wdowy po profesorze Uniwersytetu Jagiellońskiego – położony był trochę bliżej teatru ,również za rzeczką. Willa mała , drewniana ,o schodach wewnątrz budynku bardzo wąskich – całe szczęście ,że nie doszło tam nigdy do paniki. Pensjonat ocieniała ciemna, gęsta zieleń drzew szpilkowych ,dochodziło się do niego przez mostek ,wówczas jeszcze drewniany. Na poręczy siadywała ukochana papuga właścicielki, Żakometa Darła się zawsze, powtarzając swoje imię .Nie bała się ludzi, była towarzyska i oswojona. W pensjonacie tym zatrzymywała się sama śmietanka, arystokracja ,ziemiaństwo i dorastające panienki z dobrych domów, powierzane pieczy pani profesorowej. Pamiętam panią Burzyńską, siwiutką staruszkę chodzącą po Krynicy w dni upalne, ubraną na biało od stóp po siwe włosy. Dziwili się niektórzy mówiąc :”Staruszka zamiast na czarno , ubiera się na biało. To jakoś nie wypada w tym wieku”. Matce mojej natomiast bardzo podobał się ten strój biały, ładnie harmonizujący z kolorem włosów."

Dowodem są, zachowane po dziś dzień zaproszenia na śluby i inne uroczystości rodzinne, których adresatką była Emilia Burzyńska.

Mając regularne dochody, Emilia starała się pomagać synom. Dzięki temu Władysław mógł zrealizować swoje marzenia i ukończyć studia na Akademii Leśnej w Wiedniu. Pensjonat „Wisła” stał się z czasem miejscem regularnych spotkań rodzinnych. Od wczesnego dzieciństwa bywały tu wnuki Emilii – Anna i Zbigniew.

Emilia Burzyńska dożyła sędziwego wieku 72 lat. Zmarła w Krynicy 29.06.1917 r. Została pochowana w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Po jej śmierci, synowie zadecydowali o podziale majątku. Pensjonat został w części sprzedany (Władysław), w części wydzierżawiony (Stanisław) rodzinie Bogdanich. Ich spadkobiercy są właścicielami „Wisły” do dnia dzisiejszego.

(Zapis z klepsydry przechowywanej w zbiorach Archiwum UJ)

Emilia z Kopffów Burzyńska, wdowa po prof. UJ przeżywszy lat 72 po długiej a ciężkiej chorobie, opatrzona św. Sakramentami, zasnęła w Panu dnia 29 VI 1917 r. w Krynicy. Zwłoki sprowadzone zostały do Krakowa, gdzie pogrzeb odbędzie się z kaplicy cmentarnej na miejsce wiecznego spoczynku w poniedziałek 2-go lipca b.r. o godz. 5 po południu.


Źródła:
  1. Relacje Heleny Burzyńskiej, Marii Tomków – Szklar, Antoniego Kopffa
  2. Zbiory Antoniego Kopffa (Warszawa)
  3. Eleonora z Cerchów Gjzlerowa; Tamten Kraków. Tamta Krynica. Wspomnienia. Kraków 1995
  4. M.J. Adamczyk; Wieś i osada zdrojowa w okresie austriackim [w:] Krynica. Praca zbior. Pod red. F. Kiryka. Kraków 1994, s.199-235
  5. E. Kaczmarska; Wartości historyczno-estetyczne architektury i urbanistyki Krynicy [w:] Krynica. Praca zbior. Pod red. F. Kiryka. Kraków 1994, s.343-382
  6. Leon Kopff; Zakład zdrojowo-kąpielowy w Krynicy. Kraków 1891
  7. Dokumentacja zachowana w zbiorach p. Dzierżawskich (Krynica)
  8. Archiwum rodzinne w posiadaniu Marii Tomków - Szklar

Panna Emilia Kopff 2 XI 1862

Panna Emilia Kopff (2 XI 1862)

Emilia Burzyńska luty 1871

Emilia Burzyńska (luty 1871)

Emilia Burzyńska około 1890

Emilia Burzyńska (ok. 1890)

Portret Emilii Burzyńskiej około 1890

Portret Emilii Burzyńskiej (ok.1890)

Emilia Burzyńska około 1899

Emilia Burzyńska (1899)

Emilia Burzyńska około 1900

Emilia Burzyńska (ok. 1900)

E.Burzyńska, z tyłu stoją Zofia i Władysław Burzyńki - około 1900

E.Burzyńska, z tyłu stoją Zofia i Władysław Burzyński (Krynica, ok. 1900)

Emilia Burzyńska około 1900

Emilia Burzyńska około 1900

Emilia Burzyńska około 1910

Emilia Burzyńska około 1910 

U Emilii Burzyńskiej w Krynicy, trzeci z prawej St. Estreicher, około 1900

U Emilii Burzyńskiej w Krynicy, trzeci z prawej siedzi Stanisław Estreicher Senior  (ok. 1900) 

Emilia Burzyńska, w środku Zofia z Hessów Burzyńska 1912

Emilia Burzyńska, w środku Zofia z Hessów Burzyńska (1912) 

Emilia Burzyńska w środku, obok Karol Estreicher, około 1907

Emilia Burzyńska w środku, obok Karol Estreicher Senior (ok. 1907) 

Emilia Burzyńska około 1912

Emilia Burzyńska (1912) 

Emilia Burzyńska 1915

Emilia Burzyńska na ostatnim zachowanym fotogramie (1915) 

Willa Wisła 1902

Pocztówka z wizerunkiem pensjonatu "Wisła" w Krynicy (1902) 


Głosuj na nas:
STRONY DOMOWE i RODZINNE - GENEALOGIA TOP RODZINA Katalog i ranking