Zbigniew Józef Burzyński
(1902 - 1971)



Syn Władysława, urodził się 31.03.1902r. w Żółkwi. Uczęszczał do wielu szkół powszechnych na szlaku wędrówek zawodowych swojego ojca (Lwów, Wiedeń, Kraków). Ostatecznie, w maju 1920 r. zdał egzamin maturalny w Korpusie Kadetów w Łobzowie (Kraków), uzyskując trzecią lokatę w swoim roczniku. Następnie został przydzielony do Szkoły Podchorążych Artylerii w Poznaniu, którą ukończył z 11 lokatą.
Od 01.05.1921 r. związał się z lotnictwem balonowym, rozpoczynając szkolenie w „Oficerskiej Szkole Aeronautycznej” w Toruniu. Po jej ukończeniu, został przydzielony do V Baonu Aeronautycznego w podwarszawskim Legionowie. Po reorganizacji, od 1929 r. służył w 2 Batalionie Balonowym. Z garnizonem i miastem był związany aż do wybuchu II wojny światowej.

Dwukrotnie zdobywał puchar Gordon - Benetta: w 1933r. w Chicago z Franciszkiem Hynkiem na balonie „Kościuszko”, i w 1935r. w Warszawie z J. Wysockim, po przelocie balonem "Polonia". Po tym zwycięstwie Aeroklub Rzeczpospolitej Polskiej zdobył puchar na własność. 11.11.1933 r. por. Burzyński został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. W Dwa lata później otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Był posiadaczem trzech rekordów balonowych: w 1935r. - odległość 1650 km, długotrwałość lotu 57 godz. 54 min., a w roku 1936 wysokość lotu: 10 853 m. Ten ostatni rekord uzyskany na balonie "Warszawa 2" dotychczas nie został pobity.

Wraz ze swoją jednostką wziął udział w Kampanii Wrześniowej 1939 r. Dowodził 6 Kompanią Balonów Obserwacyjnych. Po rozformowaniu jednostki, 5 października 1939 r. powrócił do Warszawy. Tam rozpoczął pracę w delegaturze PCK. W listopadzie tegoż roku kpt. Burzyński został zatrzymany przez żandarmerię niemiecką i osadzony w obozie jenieckim. Okres II wojny światowej spędził jako jeniec w niemieckim oflagu. 5 listopada 1946 r. wrócił do Warszawy, gdzie - po ukończeniu studiów inżynierskich - pracował w katedrze budowy lotnisk Politechniki Warszawskiej. Był jednym a animatorów odrodzenia sportu balonowego w Polsce po 1956 roku. W 1957 r. wygrał pierwsze po II wojnie światowej, zorganizowane w Polsce zawody balonowe (I Zawody o Nagrodę MTP w Poznaniu). W 1957 r. wydał – wspólnie z Fr. Janikiem i M. Pietraszakiem - książkę poświęconą konstrukcjom balonowym. W roku 1960 odbył swój setny lot balonem na balonie „Warszawa” (SP-BZW). Czynnie działał w strukturach Aeroklubu PRL m.in. był jego stałym delegatem w Międzynarodowej Komisji Balonowej FAI (1966-1969).


Jego pierwsza żona, Maria Burzyńska (z d. Drzymała-Pęczkowska), 19 maja 1944r. została aresztowana wraz z 16-letnim synem Markiem (pseudonim: „Cygan”) z Szarych Szeregów. Uprzednio aresztowano mieszkającego u niej pilota kpt. WP i towarzysza balonowych wyczynów męża, kpt. Franciszka Hynka. Uwięziona na Pawiaku w czerwcu 1944r. została rozstrzelana wraz z synem w ruinach getta.

Drugą żoną Zbigniewa Burzyńskiego była Antonina Rojewska, z którą wziął ślub we wrześniu 1953 r. (zmarła w 1986 r. w Warszawie). Wraz z małżonką odbył wiele lotów balonem wolnym.

Zbigniew Burzyński zmarł w Warszawie 30.12.1971 r. na raka płuc, w wieku 69 lat. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym (d. Wojskowym) na warszawskich Powązkach. Jego imieniem nazwano ulicę w Warszawie (Gocław) oraz w Gdańsku (Przymorze).

 

Żródła:

  1. Jacek Szczepański; Wojska balonowe. Legionowo 1897-1939. Pruszków 2004
  2. Zygmunt Kozak, Zbigniew Moszumański, Jacek Szczepański; 2 Batalion Balonowy. Pruszków 2006
  3. Zbigniew Burzyński; Balonem przez kontynenty. Warszawa 1969 (wyd. II)
  4. Encyklopedia Warszawy. Warszawa 1994
  5. Słownik uczestniczek walk o niepodległość Polski 1939-1945. Warszawa 1988
  6. Rękopis dziennika z okresu Kampanii Wrześniowej 1939 r. (odnaleziony i autoryzowany w 1969 r.) w zbiorach inż. Jerzego Grzebalskiego
  7. Relacje Marii Tomków – Szklar (z d. Burzyńskiej)

Zbyszek ok 1907

Zbyszek (ok. 1907)

Zbyszek w Krynicy 1910

Zbyszek w Krynicy (1910)

Zbyszek i Anka 1910

Zbyszek i Anka  Burzyńscy (1910)

Zbyszek ok 1916

Zbyszek Burzyński (ok. 1916)

Zdobywca pucharu Gordona Benetta kpt. Hynek i por. Burzynski po przybyciu do stolicy IKC

Zdobywca pucharu Gordona Benetta kpt. Hynek i por. Burzynski po przybyciu do stolicy (IKC 1933)

Puchar GB w Chicago

Start balonu "Kościuszko" podczas zawodów o Puchar GB w Chicago (1933)

Oficerowie 2 baonu balonowego w legionowe 1934

Oficerowie 2 baonu balonowego w legionowe (1934). Drugi z lewej Z.Burzyński 

Statuetka Gordon Bennetta 1935

Statuetka Gordon Bennetta (1935)

Kpt. Zbigniew Burzynski

Kpt. Zbigniew Burzynski (1938)

Lot balonu Gwiazda Polski do stratosfery 1938 

Gondola balonu "Gwiazda Polski" podczas przygotowań do lotu do stratosfery (1938)

Zbigniew Burzyński ok 1938

Kpt. Zbigniew Burzyński (ok 1938)

Pilot kpt. Zbigniew Burzyński 1938

Pilot kpt. Zbigniew Burzyński w Dolinie Chochołowskiej (1938)

Zbigniew Burzyński i Maria Tomków ok 1957

Zbigniew Burzyński i Maria Tomków (ok. 1957)

100 lot balonem Warszawa Szczęśliwce 1960

Setny lot balonem "Warszawa" - Szczęśliwce (1960)

100 lot kpt. Zbigniewa Burzyńskiego balon Warszawa 1960

Setny lot kpt. Zbigniewa Burzyńskiego balon "Warszawa" - Szczęśliwice (1960)

Burzyńscy w Niebyłowie

Marek i Maria Burzyńscy w Niebyłowie (1929) 

Maria Burzyńska

Maria Burzyńska - I żona Z.Burzyńskiego

F. Hynek Z. Burzyński I.K.C.

F. Hynek Z. Burzyński po powrocie z Chicago (I.K.C., 1933) 

Start balonu lata 30te

Start balonu wolnego (lata 30-te XX w.)

Start balonu Legionowo lata 30te

Start balonu w Legionowie (pocz. lat 30-tych XX w.) 

Zbigniew Burzyński

Kpt. Zbigniew Burzyński (w kpeluszu, w środku) w Dolinie Chochołowskiej (1938) 

Zbigniew Burzyński

Zbigniew Burzyński podczas przygotowań do lotu stratosferycznego balonem "Gwiazda Polski" (1938)

Grób Burzyńskiego na Powązkach 2005

Grób Zbigniewa Burzyńskiego na warszawskich Powązkach (2005)

ulica Zbigniewa Burzyńskiego 

Ulica Zbigniewa Burzyńskiego na warszawskim osiedlu Gocław (2005)


Głosuj na nas:
STRONY DOMOWE i RODZINNE - GENEALOGIA TOP RODZINA Katalog i ranking